OBSESYON - KABANATA 4

"Ang Plano ni Aren."

Stan

Habang nag aagahan ay kanina ko pa napapansin ang maya’t maya na pag tingin ni Papa sa phone nito. Noong una ay hindi ko iyon pinapansin at inabala na lang ang sarili ko sa pagkain ko. 

Iniisip ko kasi na baka about lang sa school iyon. Pero kada tumutunog kasi iyon ay bigla nalang nito iyon dadamputin na para bang natataranta ito at may inaasahan na tatawag o importanteng text dito.

“Pa, Ayos ka lang ba? May inaasahan ka bang importanteng tawag?” Hindi ko na matiis na hindi tanungin ito. Nagulat pa nga ito sa sinabi ko bagay na unang beses ko lang na nakita. 

“A-Ah… W-Wala, Anak.” Sagot nito sa akin na nautal pa. Saka nito inilapag ang phone nito. Nagkibit balikat na lamang ako at hindi na ito inusisa pa. 

Panay pa rin kasi ang tunog ng phone ni Papa, pero hindi na nito iyon pinansin pa. Marahil ay nahihiya na ito sa akin. 

Pagkatapos mag agahan ay sabay na kaming lumabas ng bahay upang tumulak na sa school. Coding si Papa ngayon, kaya naman mag tricycle lang kami. Nag taka pa ako ng sa likod nang driver ito sumakay. Siguro ayaw lang nito masikipan. Kaya naman winalang bahala ko na lang iyon.

“Sige na, Pa. Mamaya na lang ulit.” Paalam ko rito. Kailangan ko pa kasing mag tungo sa parking area kung saan naghihintay si Aren. 

Ibibigay ko kasi ang susi ng bahay dito. Hiningi nito iyon sa akin kagabi. Best Friend ko ito kaya nagtitiwala ako rito. Kasama daw iyon sa magiging plano namin. 

“Good Morning, BF.” Nakangiting bati nito sa akin. Ang pogi lang nitong tignan sa ayos nito ngayon.

“Good Morning, BF. Ikaw na ang bahala dyan. Mamaya na lang tayo mag usap at baka ma-late na ako. Ingat ka sa kung ano man ang gagawin mo.” Sambit ko sa kanya. Sabay abot ng mga susi sa bahay. Duplicate yun ng bawat silid sa bahay namin. 

“Salamat, BF. Promise, iingatan ko ang bahay niyo. Salamat sa tiwala mo. Mag aral ng mabuti. Hahaha.” Biro pa nito sa akin. Ngumiti na lang ako at naglakad na patungo  sa classroom ko.

Alam ko naman na sasabihin nito iyon sa akin bukas. Kaya bukas ko na lang siya uusisain pa tungkol doon. Tiwala naman ako sa kanya.

Kakaupo ko pa lang sa may upuan ng lapitan ako ni Von. Todo ngiti pa ito at friendly vibes ang awra na tumabi sa akin.

“Hi, Stan. Legit ang number na binigay mo. Boses nga ni Sir Carlos ang narinig ko. Kaya lang ay mukhang blinock na yata ako kasi hindi ko na siya makontak ngayon.  Nakakaasar naman.” Mahinang wika nito sa akin. Bakas nga sa mukha nito ang pagkairita.

“Anong oras mo ba kasi siya tinawagan?” Tanong ko rito na kunwari ay interesado sa sasabihin nito. Pero sa totoo lang ay wala talaga akong pakialam. Mabuti nga at nablock na ito ni Papa.

“Kanina lang. Nagalit yata kasi bakit ko raw nalaman ang numero niya. Wag kang mag alala dahil hindi ko naman sinabi na ikaw ang nagbigay sa akin. Kaya safe ka. Ang suplado talaga ni Sir Carlos. Pero mas lalo lang siyang naging masarap pa sa paningin ko. 

Gusto ko yung ganitong pakiramdam na nagpapakipot pa ang target ko. Nacha-challenge akong lalo. Hahaha.” Sambit nito sa akin. Hindi ako nag komento sa sinabi nito.

Noong una ay hindi ko masyado makita ang kabaklaan nito. Hindi kasi halata dito. Pero ngayon habang tumatagal ang pag uusap namin ay lumalabas na ang pagiging malambot nito. 

O sadyang ganito talaga ito noon pa. Hindi ko lang masyado napapansin dahil hindi ko siya pinagkakaabalahan na pansinin. Ah, Ewan. Wala naman akong pakialam sa kanya. Si Aren na raw ang bahala dito. Iyon din naman kasi ang balak ko.

“Bakit mag isa ka nga lang pala ngayon. Nasaan si Aren?” Curious na tanong nito sa akin ng hindi ako magsalita sa sinabi nito kanina. 

“May lakad daw siya na importante, kaya hindi siya makakapasok.” Tipid na sagot ko rito. Tumango-tango ito sa akin.

“Hmhmm… Since wala naman dito si Aren, hindi sa sinisiraan ko siya sayo. Gusto ko lang mag ingat ka sa kanya. Hindi mo pa siya ganap na kilala.” Sambit nito sa akin. 

“Huh? At ikaw kilala mo na siya?” Tanong ko rito. Sisiraan pa talaga nito sa akin ang Best Friend ko. Okay lang ba siya? Baka nga sayo pa dapat ako mag ingat. Matapos mong i-blackmail ako.

“Oo naman. Kilalang kilala. Isa rin siya sa mga nag nanasa sa Papa mo. At iba siya mag nasa sa isang tao. Matinding obsesyon talaga.” Sagot nito sa akin. Kahit ano pa ang sabihin nito ay hindi ko iyon papaniwalaan. Lalo na sa record nitong mabully. Nunca!

Mas kilala ko at ramdam ko si Aren. Kumpara sa ungas na ito. Hindi niya ako madadala ng paninira niya sa kaibigan ko.

“Mag ingat ka lang at wag kang masyadong magtitiwala. Ikaw din. Baka magsisi ka.” Wika nito bago ito umalis na sa pwesto ko. 

Hindi ko na iyong iniisip pa. Wala naman kasi iyon basehan. Kaya tinuon ko na lang ang pag iisip ko sa leksyon namin ngayon. Ayokong biguin ang pagsisikap ni Papa. Kaya naman nag aaral talaga ako ng husto. 

Mabilis lang lumipas ang oras. Ako nga lang ang tumambay sa rooftop. Tinext ko si Aren pero hindi ito nag rereply. Malamang ay abala ito sa kung ano man ang ginagawa nito.

Excited na ako sa overnight nito sa bahay bukas. Tiyak na marami kaming kalokohan na mapag uusapan. Saka curious din talaga ako kung saan ito nagtungo ngayon. Kung ano ang ginawa nito ngayon araw. Kung bakit kinailangan pa nitong lumiban sa klase, para lang sa plano namin kay Papa.

Oo nga pala. Si Papa ang may dahilan kung bakit ito ginagawa ni Aren. Ginagawa nito iyon para sa akin. Para sa katuparan ng pagnanasa ko. 

Si Papa na dalawang beses ko ng nahuli na nagjajakol. Nakapag palabas kayo ito kagabi? Malamang hindi. Sabi niya kasi na narinig ko nun ay hindi talaga ito nilalabasan sa pagjajakol lang.

Kung kasing tapang lang sana ako ni Aren ay pinasok ko na si Papa nun at ako na ang nag asikaso ng burat nito. Kaya lang hindi pa ako ganun katapang. Nahihiya pa rin ako, pero kahit paano ay natatanggap ko na sa sarili ko, na nalilibugan ako kay Papa. 

Dahil talaga kay Aren ay unti-unti ng nabubuksan ang isipan ko sa posibilidad na matikman ko rin ang burat ni Papa. Kung paano ito mangyayari ay nasa mga kamay na ni Aren. 

May sampung minuto pa ako bago magsimula ang klase ni Papa. Kaya naman tumayo na ako. Naiihi na rin kasi ako. Kaya naisipan ko munang mag punta sa CR, bago magtungo sa klase ni Papa.

Nang matapos umihi ay palabas na sana ako ng cubicle ng makarinig ako ng mga pumasok, kaya ang pag bukas ko sana ng pintuan ay naudlot. Hindi ko rin alam kung bakit ko iyon ginawa. Hintayin ko na lang silang umalis. May oras pa naman ako.

“Tama na, Please. Hindi ko na kaya itong mga ginagawa niyo sa akin. Lubayan nyo na ako, Kristiano. Nakuha niyo naman na sa akin ang lahat ng gusto niyo, ah. Tama na. Nakikiusap ako. Please...!” Sagot ng isang lalaki na nagmamakaawa.

“Hindi ikaw ang mag de-desisyon para itigil na ito. Ako, Arthur. Ako ang mag de-desisyon. Wala kang say sa mga ginagawa ko. Tandaan mo yan…!” Sigaw naman ng isa pang lalaki rito.

“Nakuha mo na ang boyfriend ko, at ang Kuya ko. Wag naman sana pati ang Daddy ko... Please? Siya na lang ang natitirang kakampi ko. Parang awa mo na, Kristiano.” Pilit na pagmamakaawa nito.

“Hindi pa sapat ang burat at tamod nila sa akin. Kulang pa, Arthur. Kulang pa... Oras na para tikman ko naman ang panibagong lasa ng tamod, na sa  tingin ko ay sa burat lang ng Daddy mo, iyon ko malalasahan.” Sagot pa nito. 

“Please…! Tama na... Tama na...!” Pagtangis at pagmamakaawa nito. Pero tila bingi ang taong pinapaki-usapan nito.

Saka gulat na gulat din talaga ako sa mga naririnig ko. Bakit hindi na lang nito ireport ang lalaki sa pulisya. Mukha naman kayang-kaya nito iyon. Kung problemado na ito.

“Hindi pa sapat ang paghihirap mo. Kulang pa yan…! Kulang pa yan sa mga naging kasalanan mo sa akin, Arthur...!” Tugon ng lalaki na bakas na bakas ang matinding galit sa boses nito. Kahit ako ay kinilabutan sa tono nun.

Mas lalo lamang humagulgol ang lalaking umiiyak. Ramdam mo yung iyak na sising-sisi talaga. Panaghoy ng pagsisisi, ika nga.

“Kaya ihanda mo na ang Daddy mo sa bahay niyo. Pupuntahan ko siya dun. At wag na wag mo kong tatarantaduhin, Arthur. Alam mo kung ano ang kakayahan ko. Alam mo kung paano ako magalit. Umalis ka dyan…! Hindi na uubra sa akin yang pag iyak mo. Putang ina mo ka...!” Sigaw muli ng lalaki na tinawag na Kristiano.

Pagkatapos ay narinig ko na lamang ang mga yabag nito na lumabas na ng banyo. Habang patuloy lamang sa pagtangis ang lalaking tinawag naman nitong Arthur.

Hindi ko tuloy alan kung lalabas na ba ako sa cubicle na iyon, eh. Ang awkward naman kasi. Malalaman nito na nandun ako at baka isipin pa nito na nakinig ako ng usapan nila. Kahit hindi ko naman alam na mag pupunta sila doon.

Fuck..! Baka ma-late ako sa klase ni Papa. Sana lumabas na siya ng banyo ng makaalis na rin ako dun. Kaya lang mukhang wala itong balak umalis dun. Kaya wala na akong magawa kundi ang lumabas na ng cubicle na iyon.

Nabungaran ko ang magang-maga nitong mga mata.

Patuloy pa rin itong tumatangis. Napatigil lang ito ng makita ako nitong lumabas doon. Pinunasan nito ng mabilis ang mga luha na tumulo sa pisngi nito  at nahihiyang lumapit sa may lababo.

“I’m sorry. Hindi ko sinasadya na mapakinggan ang pinag uusapan niyo.” Hinging paumanhin ko rito. Hindi ito nag salita habang hinuhugasan ang kamay nito. 

Mukhang wala itong balak na magsalita kaya naman tahimik na lamang akong naglakad palabas ng CR na iyon. Naiintindihan ko naman kasi kung nahihiya ito sa akin. Siguro kung ako ang nasa sitwasyon nito ay baka ganun din ang gawin ko.

Mabilis na akong naglalakad na papunta sa klase ni Papa. Hindi ko masyado napag masdan ang mukha ng lalaking iyon pero kahit paano ay naaninag ko ang kagwapuhan nitong taglay. 

Ano kaya ang naging problema nito at ng lalaking naging kausap nito. Paanong humantong silang dalawa sa ganun estado. Stop it, Stan.. Wag ka ng makiusyoso sa buhay ng iba. Babala ko sa isip ko.

Nakaabot naman ako sa klase ni Papa ng hindi nahuhuli. Sakto nga lang ulit iyon. Dahil kakaupo ko lang sa upuan ng dumating na ito. 

“Good Afternoon, Class.” Wika nito sa amin. Hindi ko alam pero tila yata ibang iba ang awra ni Papa ngayon. May kakaiba rito. Hindi ko lang matiyak kung ano yun.

“Good Afternoon, Mr. De Guzman.” Sabay-sabay na wika namin rito. Umupo ito sa table nito na bagay na hindi naman nito ginagawa. Mukhang hindi yata ito magtuturo ngayon.

Inilabas nito ang mga papel na nasa bag nito. Mga test paper yata iyon. 

“Get one whole sheet of paper, Class. Ilabas niyo na rin ang libro niyo. Sagutan niyo na lang muna ang page 33 to 35. Magiging abala muna ako sa pag check ng test paper niyo. Wala muna tayong lesson ngayon. Doon ko na lang din malalaman ang attendance niyo kapag pinasa niyo na ang papel niyo sa akin mamaya.” Sagot nito sa amin.

Kauna-unahang beses nito iyon pinagawa sa amin. Bagay na ngayon lang nito ginawa sa buong pagtuturo nito. Alam ko kasi na hindi nito ugali na mag pasagot lang ng ganun sa buong klase nito. 

Karaniwan ay ginagawa nito iyong assignment. Isa pa, hindi rin ito nag checheck ng test paper sa mismong oras ng klase nito. Lagi nito iyon ginagawa sa bahay namin. Kahit nung nandun pa kami sa baguio. May problema ba ito?

Tinignan ko ito. Umaasa na susulyap ito sa akin para makita nito ang nagtatanong kong mga mata. Kaya lang ay subsob na ang atensyon nito sa chinechekan na mga papel. Talagang wala itong balak na magturo ngayon. Nakapagtataka naman?

Ilang minuto ko pa itong hinintay bago ko inilabas na ang libro ko at papel, upang sagutan ang pinapasagutan nito sa amin. Sa bahay ko na lamang ito tatanungin, kung ano  ang nangyari. Sa ngayon ay hahayaan ko muna ito.

Habang abala ako sa pagsagot sa mga tanong sa libro ay bigla sumagi sa isip ko ang sinabi ni Aren sa akin na bantayan ang kilos ni Papa. Naisip ko rin ang mga pictures na sinesend ni Aren dito. 

Hindi kaya… Hmhmhm... Iyon kaya ang dahilan ng pagiging iba ng awra nito. Agad tinigil ang pag sagot ko at pinagmamasdan ko ito. 

Napansin kong ilang beses itong napapatingin sa phone nito. Makailang ulit iyon nangyari tapos ibabalik muli ang atensyon sa chine-chekan na papel. 

Sa kakatitig ko nga dito ay hindi ko napansin na nakatabi na pala sa bakanteng upuan na nasa tabi ko si Von. Kung hindi pa ito nagsalita ay hindi ko malalaman na andun ito.

“Sampung beses, Stan.” Mahinang sambit nito sa akin na naguluhan pa ako sa sinabi.

“Ano?” Tanong ko rito. 

Anong sampung beses na sinasabi nito. Busy ako sa pag iisip kay papa. Napatingin tuloy ako sa kanya. Napangisi ito bago nagsalita.

“Sampung beses. Sampung beses na siyang tumitingin sa phone niya. Mula kanina pa. Anong nangyari kay Sir Carlos? Bakit parang aligaga siya? May hinihintay ba siyang importanteng tawag?” Sunod-sunod na tanong nito sa akin.

Maging ito pala ay napansin ang pagiging iba ni Papa. Ibig sabihin lang ay nakabantay ito sa kinikilos ni Papa. Nabilang pa nga nito ang pag tingin-tingin niyo sa cellphone nito.

“Wala rin akong ideya gaya mo. Hindi naman siguro ikaw yun, noh?” Akusa ko pa na ikinataas lang nito ng kilay.

“How I wish na ganyan din ang naibibigay kong importansya sa Papa mo. Ang sarap siguro sa pakiramdam nun, Stan. Kaya lang, hindi ako yan. Siguradong hindi ako yan. Blinock na ako, diba.

Wag kang mag alala, sasabihin ko sayo kung ako yang hinihintay niya. Gusto ko kasing maging honest sayo. Bibili pa lang ako ng ibang sim mamaya pagkatapos ng klase natin. Kaya natitiyak ko sayo na hindi ako yan.” Tugon nito sa akin. Mukhang nagsasabi naman ito ng totoo sa akin dahil nabasa ko naman ang katapatan doon.

Muli kong pinagmasdan ang pwesto ni Papa. Tumingin na naman ito sa cellphone nito. Maging si Von ay nakita kong nakatingin kay Papa. Kaya naman sabay-sabay kaming tatlo na nagulat ng mag ring ang phone ni Papa sa ibabaw ng table. Fuck...!

Dinampot iyon ni Papa at biglang nag excuse sa amin. Mabilis na lumabas ito ng classroom, dala-dala ang cellphone nito.

“Sino kaya ang putang inang yun. Si Mrs. Roldan kaya?” Tanong ni Von sa akin na bakas ang pagkairita at inggit sa sinasabi.

Imposible. Nilinaw na sa akin ni Papa ang tungkol roon. May kutob ako na kilala ko ang tumawag kay Papa. Kaya lang ay hindi ako sigurado. Malalaman ko pa lang talaga ito bukas. 

Ilang minuto rin itong nawala bago ito nakabalik. At nanlaki na lang ang mata namin ni Von ng mapadako ang tingin namin sa may pundya nito. 

Tila kasi mas dumoble pa ang sukat ng pagkakabakat doon ng burat ni Papa. Putang ina. Ang laki talaga ng sandata nito. 

“Tama ba itong nakikita ko, Stan? Tinitigasan ba si Sir Carlos, ngayon. Oh, Shit..! He’s sooo fucking BIG...!” Komento nito sa akin. 

Yun din ang naiisip ko ngayon. Mukha talagang tinitigasan ang aking Papa. Fuck…! Anong nangyari? Bakit nagkaganun?

“Mas lalo lamang akong natatakam sa Papa mo, Stan. Putang ina..! Nanunuyo ang lalamunan ko lalo dahil sa kanya. Shit…!” Hindi na mapigilan isambulat pa sa akin iyon ni Von. Mabuti na lang at kaming dalawa lang ang nakakarinig ng mga pinagsasabi nito.

Subalit tama nga ito. Nakakatakam ang itsura ni Papa ngayon. Parehong pareho kami ni Von ng nararamdaman.

Bumalik ito sa upuan nito na parang walang nangyari. Nagpanggap na lang din kami ni Von na hindi namin nakita ang pagkakatigas ng burat nito at itinuon muli ang pansin sa pag sagot sa binigay nitong aralin. 

“Tang ina. Hindi ako makapag concentrate, Stan. Parang gusto kong ayain ang Papa mo sa CR ngayon at chupain doon ng malala. Putang ina...!” Bulong pa ni Von sa akin. Hindi na talaga ito nahiya sa mga pinagsasabi nito.

As if naman na pahihintulutan ko ito. Hanggang imahinasyon ka na lang. Ulol..! Hindi mangyayari ang mga pantasya mo sa kanya.

“Mag concentrate ka na lang sa pagsagot mo dyan. Kung ano-ano na sinasabi mo.” Sagot ko rito at hindi na ito muling kinausap. Pinilit ko talagang sagutan ang binabasa ko pero wala, eh.

Kagaya ni Von ay naglalakbay din ang isip ko, patungo kay Papa. Patungo sa pagkakabakat ng burat sa masikip nitong pantalon. Nag iinit tuloy ang katawan ko at ramdam ko na rin ang nagsisimula na pag tigas ng burat ko. Fuck..!

“Shit...! Hindi ko na kaya. I need a cock to blow… Mababaliw ako nito.  Oh, S-Sir..! Pwede bang mag CR?” Sambit ni Von. 

Nataranta pa nga ako dahil akala ko ay aayain nito si Papa. Mukhang mag sasarili lang pala ito sa CR. Sadyang tinamaan din talaga ito ng libog ngayon kay Papa.

Tumango dito si Papa. Tumayo si Von at mabilis na naglakad palabas ng classroom. Parang gusto ko rin mag paalam na mag CR at magpalabas doon gaya ni Von. Kaya lang nahiya na ako. Baka kasi kung ano ang isipin ni Papa. Lalo na si Von kapag nakita nitong nag CR din ako gaya nito.

 Nang mapatingin ako kay Papa ay nakita ko na tila nahihirapan ito. Napansin ko rin ang butil butil na pawis sa noo. Ngayon ko lang talaga ito nakita na ganun ka-stress.

Ang itsura nito ngayon ay parang pinainom ng viagra, na hindi magiging okay ang pakiramdam nito, kapag hindi nakapag palabas.

Ngayon lang ako nainip sa klase ni Papa. Gaya nga ng sabi ko kanina ay never nitong ginawa na mag pasagot lang sa klase nito. Hindi talaga nito iyon forte. Ayaw na ayaw nito ng ganun na pagtuturo.

Hindi na bumalik pa si Von sa klase, hanggang sa mag bell na. Parang nakahinga kami ni Papa ng sabay sa pangyayaring iyon. Gusto ko na kasing umuwi ng bahay at mag jakol na rin. 

“Pass your paper, Class.” Wika nito na halata ang pagmamadali. Agad naman namin iyon pinasa. Hindi ko na nga nasagutan ang huling tanong doon. Isang puntos lang naman iyon. Tiyak naman ako na tama ang lahat na na sagot ko.

Matapos nitong makolekta ang lahat ng papel ay nag paalam na ito sa amin. Kalimitan ay nauuna itong lumabas ng classroom. Ngayon ay pinauna niya kaming lumabas lahat. 

Nagpahuli na ako para makausap ko ito. Kunwari ay may inaayos ako sa loob ng bag ko na gamit kaya hindi pa ako natayo. Saka lamang ako tumayo na ng dalawa na lamang ang natitira sa classroom. 

Pasimple akong lumapit sa table nito. Napatingin ito sa akin at bakas sa mga mata nito ang pag aalala. Kinabahan tuloy ako bigla.

“Pa, okay ka lang ba?” Nag aalala ko ng tanong rito. Tinignan ako nito na nahihiya. Akala ko nga ay hindi ito mag sasabi ng totoo sa akin.

“Hindi. Tinitigasan ako, Anak. Kanina pa ito. Nahihilo na rin ako. Nag iinit din ang katawan ko na diko mawari. Para akong lalagnatin. Hindi ko alam kung bakit.” Pag amin nito sa akin.

Gusto ko sanang kapain ang noo nito, kung mainit ba ito pero may mga estudyante na kasi sa labas ng room na naghihintay. Sila na kasi ang sunod na gagamit nun. Pero ng makita ko kasi ang sitwasyon ni Papa ay mas umiral ang pag aalala ko, kaysa sa itinatago ko na matuklasan nilang anak ako nito. 

Kinapa ko ang noo nito at naramdaman ko na medyo mainit nga ito. Nagulat pa nga ito sa ginawa ko.

“Medyo mainit ka nga, Pa. Daan muna kaya tayo sa clinic?” Suhestiyon ko rito. Hindi ko na rin hininaan ang boses ko. Wala na rin akong pakialam kahit malaman pa nila.

“Ang lakas ng boses mo, Anak. Baka malaman na nila na anak kita. K-Kaya ko pa naman. Siguro pahinga lang ang kailangan ko.” Sagot nito sa akin na halata ang iniinda nitong sakit. 

“Wag ng matigas ang ulo, Pa. Daan muna tayo sa clinic. Naka-duty pa siguro roon si Mr. Hernandez. Tara na. Akayin na kita. Humawak ka na lang sa likuran ko para naman hindi rin nila masyadong makita ang bukol na nakabakat sa pantalon mo.” Sambit ko rito.

Tatanggi pa sana ito ng nagmamaktol na ako roon. May mga estudyante na ang nakiki-usyoso sa amin. Kaya tiyak kong narinig na nila ang ilan sa mga sinabi ko.

Sa huli ay wala na itong nagawa kundi ang sundin ang mga sinabi ko. Inilagay na nito ang mga gamit sa bag nito at gaya nga ng suhestiyon ko rito kanina ay iyon ang ginawa nito. May mga ilang estudyante ang nakamasid lang sa amin. Nagtataka ang mga itsura nito pero dineadma ko lamang sila. Mas kailangan ako ni Papa kaysa sa pang iintriga nila.

Nakarating din naman kami ng matiwasay roon. Mabuti na lang at hindi pa nakakaalis si Mr. Hernandez, ang resident doctor ng  St. Andrew Academy. 

“Anong nangyari sayo, Sir Carlos?” Tanong nito sa Papa ko at tinulungan ako nito na maiupo si Papa. 

“Sumasakit ang ulo ko. Feeling ko lalagnatin ako o tatrangkasuhin, Doc Kian.” Sagot ni Papa. Saglit akong lumayo kay Papa para matignan ng mabuti ni Doc ang lagay ni Papa.

Chineck din nito ang temperatura ni Papa. Nang sinabi ni Papa na nahihilo talaga ito ay pinahiga muna ito ni Doc Hernandez sa kama. Doon na nito napansin ang halata na pagbakat ng burat ni Papa sa pantalon nito.

“Hmhmhm... I think alam ko na ang nangyari sayo, Sir Carlos.” Sagot ni Doc makaraan ang ilang sandali.

“Anong nangyari sa Papa ko, Doc?” Biglang tanong ko rito. Napatingin ito sa akin at tila nagulat sa sinabi ko.

“Papa mo si Sir?” Tanong pa sa akin ng Doctor. Tumango lamang ako rito. Naging dahilan iyon para mapangiti ito.

“Oo, Doc Kian. Anak ko yan. Si Stanley nga pala.” Pakilala sa akin ni Papa na nakatingin sa amin ni Doc habang nakahiga ito. 

“I can see the resemblance. Kaya pala. Anyway, may mga ininom ka ba kanina bago mo naramdaman ang matinding pagkahilo mo?” Tanong ni Doc dito. Nag isip muna si Papa ng ilang sandali bago ito sinagot. 

“Tubig lang naman ako. Hindi ako mahilig sa softdrinks o kung anong mga juice at kape. Pero kanina kasi ay binigyan ako ni Mr. Castro ng milk tea. Nanlibre kasi siya sa buong faculty. Nakakahiya naman tumanggi. Iyon lang ang natatandaan ko na ininom ko. Bakit mo nga pala naitanong?” Sambit ni Papa. 

“Mukha kasing hinaluan ng robust ang ininom mo. Kaya matindi ang pagkahilo na naramdaman mo. Malamang ang pakiramdam mo ngayon ay nag iinit ka. Higit sa lahat ay nalilibugan. Kaya matigas na matigas ngayon yang jun-jun mo.” Wika nito sabay turo sa nakabakat na kargada ni Papa.

“Robust. Ano yun?” Tanong ni Papa rito. Ako sana ang sasagot para dito kaya lang ay pinigilan ko. Baka kasi magtaka ako kung bakit alam ko iyon. Napansin naman iyon ni Doc Kian at nakakalokong ngumiti ito sa akin.

“Pampatigas ng burat. Katulad ng viagra.” Simpleng sagot ni Doc Kian kay Papa.

“Bakit naman kailangan nilang gawin pa iyon sa akin. Hindi ko naman kailangan iyon.” Inosenteng sagot ni Papa na ikinatawa naman ni Doc Kian. Maging ako ay napangiti sa sinabi nito.

“Exactly, Sir Carlos. Kitang kita naman sayo na napaka healthy mong lalaki. Sobrang healthy…!” Wika nito na alam kong may double meaning na.

“Mawawala rin ba agad ito, Doc Kian?” Tanong pa ni Papa rito. Akmang babangon na ito ng pigilan ito ng doctor.

“Humiga ka muna. Oo, mawawala rin yan pero medyo may katagalan. Ngunit kung gusto mo ng mabilis na mawala iyan, Sir. May solusyon naman.” Tugon nito kay Papa.

“Ano?” Desperadong tanong nito sa doctor. Halatang nahihiya at nahihirapan na ito sa paninigas ng kargada nito.

“Simple lang. Mag jakol ka. Mag palabas ka.” Sagot nito. Hindi na nagulat pa si Papa sa sinabi nito. Mukhang alam na nito sa umpisa pa lang na iyon din talaga ang solusyon.

Tumingin si Papa sa akin. Bigla akong kinabahan sa mga tingin nito. At the same time ay nalibugan din. Tama ba ang iniisip ko na sasabihin nito sa akin. Fuck..! Nanginig ako sa libog sa isipin iyon nga ang posibleng ipagawa nito sa akin. Oo, Papa. Pumapayag ako. Tinatanggap ko para naman maging maayos na ang pakiramdam mo. 

“Hey, Kinakausap ka ng Papa mo.” Untag sa akin ng Doctor. Hindi ko napansin na napatulala na lang pala ako doon sa kanila.

“Hah? A-Ano yun, P-Pa?” Tanong ko rito na kina bulol ko pa. 

“Okay lang ba na hintayin mo na lang ako sa kotse. Saglit lang ito, Anak. Pasensya ka na, ah.” Sagot nito sa akin. 

“Labas ka draw muna, Bata. Papalabasin muna ng Papa mo ang dapat lumabas. Hahaha.” Natatawang wika pa ni Doc Kian sa sitwasyon ni Papa. Kanina pa ako nababadtrip dito. Ang insensitive. 

“Pwede naman sa bahay na lang, Pa. Mas okay dun. Takpan mo na lang muna iyan. Sa bahay mo na lang palabasin iyan.” Wika ko rito. 

Baka mamaya ay may gawin pang hindi maganda rito ang kupal na doctor na ito. Mahirap na.

“Nahihilo rin kasi ako, Anak. Ayokong mag maneho ng ganun. Baka madisgrasya pa tayo. Sige na, labas ka muna. Saglit lang ito.” Sagot nito sa akin.

“Marunong akong mag maneho. Ako na lang ang magmamaneho. Kaya tara na, Pa. Dun mo na lang sa bahay gawin yan. Wag dito. Please, Papa.” Pagpupumilit ko pa rin dito.

Tatanggi pa sana ulit ito ng makiusap na ako. Sa huli ay wala na rin itong nagawa kundi ang sumama sa akin. Inakay ko pa nga ito papunta sa parking area. Tinulungan na rin kami ni Doc Kian.

Nang maayos ko na si Papa sa harapan ay pupunta na sana ako sa kabilang side ng mag salita si Doc Kian sa akin.

“Bantayan mong maigi ang Papa mo. Mukha kasing madami kang magiging kaagaw sa kanya.” Nakangising sambit nito sa akin. 

Pagkatapos ay tinalikuran na ako at naglakad na pabalik sa clinic nito. Hindi man lang ako nito hinintay na makasagot. Bastos talaga.

Sumakay na ako sa sasakyan at mabilis na iyon pinaadar. Kailangan na ni Papa ang mag palabas. Sino kaya ang gagong Mr. Castro na iyon. Ito rin ba ang nag lagay ng Robust sa milk tea na ininom ni Papa?

“Sandali na lang ito, Pa. Konting tiis na lang.” Sambit ko rito habang dinadalian na ang pagmamaneho. 

Malapit lang naman iyon sa bahay namin kaya limang minuto lang ang lumipas ay nakarating na rin kami sa bahay.

Kinuha ko ang susi sa bag nito saka ko binuksan ang bahay. Naka sunod na ito sa akin sa likod at dali-dali na itong naglakad patungo sa silid nito. 

Gusto ko sanang tanungin ito kung kaya ba nito ang gagawin nito o baka kailanganin nito ng tulong. 

“Gago ka ba, Stan. Kailan pa kinailangan ng isang tao ang tulong kapag nagjajakol. Malamang hindi. Bobo.” Sambit ko sa sarili ko. 

Naglakad na lang ako patungo sa kusina at binuksan ang ref. Kumuha ng malamig na tubig na nasa pitchel. Doon na rin ako uminom. 

Nang sumayad na sa lalamunan ko ang lamig ng tubig ay medyo kumalma na ang katawan ko. Hindi man ako nakainom ng robust gaya ni Papa, pero nag iinit din ako. Ramdam ko nga ang pag tigas ng kargada ko sa loob ng pantalon ko.

Hindi ko rin kasi maiwasan na hindi i-imagine ang maaring ginagawa na ni Papa sa loob ng silid nito. Basta na lamang ba nitong itinataas baba ang burat nito o may iniisip itong malalaswang bagay. Sino kaya ang maaaring iniisip nito.

Malamang ay si Mama. 

Ilang sandali pa ang itinagal ko sa kusina bago ako nag desisyon na pumunta na sa silid ko. Palagpas pa lang ako sa kwarto ni Papa ay narinig ko pa ang matinding pag ungol nito. Senyales na nilalabasan na ito ng mga oras na iyon. How i wish talaga na sana ako ang sinasabuyan ng mga tamod nito. Hindi iyong nasasayang lang.

Pagpasok ko sa silid ay nagpalit na ako ng damit. Kailangan ko pang mag luto para sa hapunan namin ni Papa. Sana naman ay maging okay na ang lagay nito.

Matapos kung makapag bihis ay bumalik na ako sa kusina para mag umpisa ng magluto. Habang naghahanda ako ay nakatanggap ako ng tawag mula kay Aren. Agad ko iyon sinagot.

“Bakit ngayon ka lang tumawag? Kanina pa kita tinetext. Wala man lang akong balita sa ginawa mo?” Maktol ko rito ng masagot ko ang tawag nito. Tumawa ito sa kabilang linya.

“Naging abala lang ako, BF. Anyway, may sorpresa ako sayo bukas na tiyak akong magugustuhan mo.” Sagot nito sa akin. Na-curious naman ako sa sinabi nito.

“Ano yun? Pwede bang ngayon mo na sabihin?” Nagpupumilit ko na sabi.

“Hindi pwede. Bukas na. Wag matigas ang ulo. Ikwento mo na lang sa akin ang nangyari ngayong araw.” Tugon nito sa akin. 

“Bukas ko na lang din ikwekwento. Akala mo, ah. Hahaha.” Tawa ko. Ganti iyon sa pinagkakait nitong impormasyon tungkol sa pasorpresa nito.

“Ang utak mo talaga, BF. Sige, bukas na lang din. Puntahan mo ako sa parking area bukas. Marami akong bitbit. Tulungan mo akong ilipat ito sa sasakyan ni Sir Carlos.” Paalala nito sa akin.

“Huh? Ano ano ba ang mga dadalhin mo? BF, 3 nights and 2 days ka lang doon, ah. Baka naman pang isang buwan ang dalhin mo.” Wika ko rito.

“Gago. Hindi. Basta, puntahan mo ako doon bukas. Sige na at pauwi pa lang ako. May papanoorin pa ako. Excited na akong mag jakol sa bahay. Hahaha.” Tugon nito sa akin. 

“Malibog. Sige, sige. Kita kits na lang bukas sa school. Ingat sa byahe.” Paalam ko rito bago binaba ang tawag.

Ano kaya ang sorpresa nito sa akin bukas? Hmhmm.. Excited na akong malaman. Feeling ko may kinalaman iyon sa plano namin kay Papa. Nasasabik tuloy ako dahil sa kalibugan.

Konting tiis na lang. Malalasahan ko na rin ang burat ni Papa. Matutupad din ang pangarap ko. Alam kong hindi ako bibiguin ni Aren. May tiwala ako sa kakayahan nito. Hindi ako nito bibiguin. Ramdam ko rin kasi iyon. May magandang balita itong sasabihin sa akin bukas. 

Itinuloy ko na ang pagluluto ko. Masaya ako habang ginagawa iyon kaya naman nag reflect din iyon sa niluluto ko. 

Biyernes

“Handa ka na ba sa gagawin natin mamaya, BF?” Tanong sa akin ni Aren ng puntahan ko ito sa parking area.

“Ewan ko sayo. Teka, ang dami mo naman dalang gamit. Maleta talaga, BF? Magbabakasyon ka ng isang buwan?.” Sambit ko kay Aren ng makita ko ito na bitbit ang maleta nito. 

Hindi ito pumasok sa unang subject namin dahil na late daw ito ng gising. Kaya heto ako ngayon pinuntahan ito sa parking area. Na ngayon ay ipinakita nito sa akin ang dadalhin nitong gamit para sa pagtulog nito sa bahay.

“Gago. Hindi naman puro damit ang laman niyan. May mga board games dyan. Alak, Chocola—.” Sambit nito na hindi na natapos ng putulin ko ang sinasabi nito. 

“Teka.. A-Alak?” Tanong ko rito. Baka kasi namali lang ako ng rinig sa sinabi nito.

“Oo, Alak. Bakit? Hindi ka ba pwedeng uminom ng alak?” Tanong nito sa akin. Yung tingin nito sa akin ay para ba gang tinubuan ako ng isa pang ulo.

“Pwede naman. Kaya lang hindi ko alam kung papayag si Papa na mag inuman tayo.” Pagtatapat ko rito.

“Papayag yun. Akong bahala. Isa ito sa kailangan natin para maisakatuparan natin ang plano natin sa kanya. Saka mas marami ngang pagkain akong dinala. Kumbaga ay pang chill lang ang alak na dala ko at hindi naman tayo magpa-pakalasing.” Depensang sagot pa nito sa akin.

“Sabagay. Malaki naman na ako. Papayag naman siguro iyon. Basta konti lang. Ano-ano bang mga pagkain ang dinala mo?” Sambit ko.

“Madami. Pero wag ko na lang kaya dalhin para mas konti lang madala ko. What do you think?” Reklamo nito na agad kong pinigilan.

“Ano ka ba? Yun nga ang pinaka importante, eh. Dalhin mo na. Saka para marami rin akong makain.” Sambit ko rito. 

“Sus. Nakarinig ka lang ng pagkain, eh. Saka may dala ako dyan na inflatable pool. Swimming tayo sa likod bahay niyo o sa garahe. Pwede naman siguro, diba? Malaki naman ang bakuran niyo, diba.” Tanong nito sa akin. Malawak naman ang garahe namin. Maging sa harapan kaya may espasyo iyon. 

“Oo naman. Tamang tama lang dahil hindi pa ako nakapag swimming talaga. Minsan nga mag out of town tayo. Wala pa akong nalilibot na mga resorts dito sa Maynila.” Sambit ko rito.

“Sige, sige. Saka na. Mas masaya kasi kung marami tayo. Isama natin ang ilang kaklase natin. Tutal napakainit naman ng panahon ngayon. Sa tindi ng init ay akala mo nga ay katabi na ng earth ang araw, eh.” Wika nito.

“Sinabi mo pa. Tara na at ng mailagay na natin ang gamit mo sa sasakyan. Mamaya na rin natin pag usapan ang mga ginawa mo kahapon. 

May long quiz nga pala tayo kay Maam Hernandez, ngayon. Tamang tama may oras pa tayo para mag review sa kanya.” Yaya ko.

“Luh? Pakopyahin mo na lang ako mamaya, Bestfriend. Ikaw na lang ang mag review. Alam mo naman na kahit anong pag re-review pa ang gawin ko ay hindi ako makakapantay sa katalinuhan mo. Obob ako.” Sambit nito sa akin.

“Oo na. Bilisan na natin at ng makapag review pa ako para mapakopya kita. Okay na?” Sagot ko rito. Nginishan lang ako ng damuho.

“Ang bait talaga ng BF ko. Kaya love na love kita, eh.” Pang uuto pa nito sa akin bago kami mag tungo sa nakaparadang sasakyan ni Papa. 

Nang matapos namin mailagay ang gamit nito sa likuran ay agad na kaming nagtungo sa silid aralan namin.

Hindi muna ako nagkwento rito para naman hindi maputol ang usapan namin. Mas maganda pag usapan iyon sa mismong tambayan talaga namin.

Pag pasok nga namin sa silid ay nakita ko na nakatingin sa amin si Von. Sumimangot agad ang mukha nito ng makita si Aren na kasama ko. Hindi ko na lamang ito pinansin.

“Sinunod ko ang payo mo. Pinagmasdan ko si Papa kahapon. Parang hindi siya mapakali. Unang beses ko siyang makita na ganun. Yun pala ay ni-robust ng gagong si Mr. Castro.” Salaysay ko kay Aren. Sinimulan ko na kasing ikwento rito ang mga nangyari kahapon ng wala ito.

“Ang gago naman ni Mr. Castro? Bakit daw niya pinainom ng robust si Sir Carlos? Hindi pa ba sapat ang napakalaking burat niya na nakabakat sa pantalon niya. Baliw talaga yun.” Komento nito sa sinabi ko.

“Kilala mo yun?” Tanong ko rito. Wala kasi talaga akong ideya kung sino yung ungas na yun.

“Oo naman. Naging prof ko siya sa English. Bottomesa ng taon yun si Sir. Mahilig iyon sa mga basketball player. Lahat nga yata ng varsity dito sa school ay nachupa na niya, eh.” Sagot nito sa akin. 

“Ang landi niya, ah. Akala naman niya papatulan siya ni Papa. Turo mo sa akin para malaman ko kung ano ang itsura.” Wika ko.

“Teka, alam ko may picture kami nun.” Sambit nito. Kinuha ang cellphone sa bulsa at hinanap sa gallery ang larawan ni Mr. Castro.

Ilang sandali ay nakita rin nito iyon at ipinakita sa akin. Ganun na lamang ang gulat ko ng makita ko iyon. 

“Siya yan? May asawa at anak na yan. Nakita ko pa nga sila sa cafeteria kahapon na masayang kumakain na buong pamilya.” Sambit ko  na ikinangisi nito.

“Porket ba may asawa at anak na, hindi na pwedeng tumikim ng burat. Saka pagdating sa tawag ng laman, lahat naman ay pantay-pantay, BF. Kapag tinamaan ka ng libog. Wala ka ng magagawa kahit may masagasahan o matapakan ka pa. Ang nasa isip mo na lang nun ay maibsan ang init na nararamdaman mo sa katawan mo.” Saad ni Aren sa akin.

“Alam ba ng asawa niya ang mga pinaggagawa niya?” Tanong ko rito. Ngumisi at umiling ito sa akin.

“Sa tingin mo ba ay makikita mo silang masaya sa cafeteria kung alam ng asawa ni Mr. Castro. Syempre, hindi.” Sagot pa nito sa akin.

“Hindi ko akalain na sumusubo rin siya ng burat. Sa itchura niyang mukhang bouncer ng club. Shit..!” Komento ko rito habang tinitignan si Mr. Castro.

“Ganun talaga. Hindi natin siya masisisi. Masarap kasi ang lasa ng burat. At alam kong agree ka dun. Hahaha.” Sagot nito na natatawa.

Sabagay may point ito. Ekis na sa akin ang Prof na ito. Kailangan kong mailayo si Papa sa lalaking iyon. Ang papa ko pa naman ay mahina sa mga radar kung bakla ang isang lalaki. Ako nga ay hindi nito alam na ganun, di ba.

“Anyway, enough of me. Kumusta ang naging lakad mo kahapon? Saka ano ang sorpresa na sinasabi mo sa akin.” Tanong ko rito ng maalala na may sorpresa ito sa akin. Ngumisi ito ng matindi.

“Hindi ko pa sana ipapakita sayo ito kaya lang mapilit ka, eh. At alam kong kukulitin at kukulitin mo ako kapag hindi ko sinabi. Heto, panoorin mo na lang.” Sambit nito sa akin at ibinigay ang cellphone nitong muli sa akin. Plinay ang video na naroon at napalaki na lang ang mata ko nang makita ko ang pamilyar na silid na naroon.

Ilang sandali pa ay nakita ko si Papa na papasok doon. Bakas sa mga kilos nito ang pagmamadali. 

Agad nitong hinubad ang suot na damit at nang dumako na ito sa paghubad ng pantalon nito ay nanuyo na lamang ang lalamunan ko ng makita ko matinding pagkakabukol ng burat nito. 

Nakalitaw na nga ang ulo ng burat nito sa garter ng suot nitong brief. At ng maibaba na ang huling saplot nito. Parang spring ng kama na umalagwa ang burat ni Papa sa sobrang pagkakatigas nito.

Humiga ito sa kama. Hinawakan ang matigas na burat nito at nagsimula na itong mag taas baba roon.

“AHhHHhHHhhhh… Putang ina... Uuuggghhh…!” Simula na ungol ni Papa. Yung burat nito ay parang palaki ng palaki. Saka sobrang tigas nun. Kahit hindi ko pa iyon nahahawakan ay sigurado akong napakatigas nun. Kitang kita sa camera. Lalo na ng izoom pa iyon. 

Nagsisilabasan ang ugat sa burat nito. Putang ina..! Maging ang burat ni Papa ay sobrang gwapo ng itsura.

“Pa-Paano mong nakuhanan ito? Saan ito galing?” Wika ko kay Aren na nakangisi lang sa tabi ko habang pinapanood ko ang video na nagpe-play sa phone nito.

Hindi ko tuloy maiwasan na hindi tigasan sa nasasaksihan ko. Kung hindi ako nagkakamali ito ang nangyari sa loob ng silid ni Papa, kahapon. 

“Hindi ba at hiningi ko sayo ang susi ng bahay niyo? Nag lagay kami ng special camera sa loob ng silid ni Sir Carlos. Maging sa Banyo nito ay naglagay din kami. Iyan ang pinagka-abalahan ko kahapon.” Sambit nito sa akin na halata sa boses ang pagiging proud.

Hindi ko na tinignan ang mukha nito at nag concentrate na lamang ako sa panonood sa ginagawa na pagjajakol ni Papa.

“Abangan mo kung ano ang gagawin ni Sir Carlos dyan.” Sambit pa ni Aren sa akin. Tutok na tutok talaga ako sa ginagawa ni Papa. 

Sobrang HOT niya. Ang sarap sarap. Parang gusto ko tuloy itong sabayan ngayon sa pagjajakol. Hindi ko na nga napigilan na himasin ang bakat na pag aari ko sa suot kong pantalon.

“Anong gagawin ni P-Papa rito, BF?” Tanong ko pa sa kaibigan ko na napapangisi na lang sa tabi ko.

“Basta… Panoorin mo na lang, BF.” Sagot nito sa akin. 

Ilang sandali pa ay nakita kong binitawan nito ang burat nito at napamura pa. Halata ang pagka asar nito.

“Tang ina…! Bat ba ayaw akong labasan... Fuck...!” Sigaw nito. Parang naulit lang ang nasaksihan ko noong una ko itong nahuling nagjajakol. 

Maya-maya pa ay tumayo ito sa kama at may kung anong kinuha sa bag. Pagkatapos ay nahiga ulit ito. Hawak na nito ang phone nito. May kung anong tinignan ito roon. Pagkatapos ay sinimulan muli nitong hawakan ang burat nito. Hanggang sa mag simula na ulit itong mag taas baba roon.

“Nanonood ba siya ng porn dito, B–” Tanong ko kay Aren na naputol ng makita kong i-zoom muli ng camera ang tinitignan ni Papa. Nanlaki ang mata ko ng makita ko kung ano ang tinitignan nito roon.

Tinignan ko ang mukha ni Aren na nasa tabi ko. Kahit hindi pa ako nagsasalita at tinatanong ito ay sumagot na ito ng nakangisi.

“Oo, BF. Tama ka nga ng iniisip. Pwet ko nga yan tinitignan ni Sir Carlos ngayon. Pwet ko ang pinag jajakulan ng Papa mo...!” Wika nito na tuwang tuwa.

Bumalik ang tingin ko kay Papa. Tila mas bumilis ang pagjajakol nito sa burat nito. Tutok na tutok rin ito sa larawan na nasa Phone nito.

“AHhHHHHHHHHHHhHHHhh… Fuck... Fuck… Uuuggghhh... Shit...! AHHHHHHHHHHHHHHHh… Putang ina...! AHHHHHHHHHHHhh..” Palakas ng palakas na ungol ni Papa.

“Pinagjajakulan ni Sir Carlos ang pwet ko, BF. Nakapag punla na tayo sa isipan niya na subukan ang pagkantot ng pwet...! Hahaha. Ang saya-saya lang. Shit.” Sambit pa sa akin ni Aren.

Hindi lang larawan ng pwet ni Aren ang tinitignan ni Papa. May video rin ito na pinapanood. Video iyon ni Aren na may nilalabas pasok na mahaba at matabang dildong itim sa lagusan nito.

“Fuck…! AHHhHHHHHHHHHHHHHHHHhHHHhhh... Putang ina…!  Uuuggghhh… Miss na miss ko ng kumantot… Oh, Shit…! AHHHHHHHHHHHHHHHhh…” Muling ungol ni Papa.

“Nag send ka rin kay Papa ng video?” Tanong ko pa, na hindi makapaniwala. Although, hindi naman kita ang ulo nito at tanging pwetan lang na naka-concentrate sa mismong butas nito. Habang pinapasukan ng malaking dildo. Tumango-tango ito sa akin.

“Ang astig, diba. Konting-konti na lang at mapapasa atin na ang papa mo, BF. Hahaha.” Masayang wika pa nito.  

Fuck...! Anong ginawa mo, Aren kay Papa.